Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

Κύριε δῶσε μου αὐτά πού δέ θέλει κανείς ἀπό Σένα!

Θεέ μου δε σου ζητώ ξεκούραση και ηρεμία, της ψυχής ή του σώματος… Δεν ζητώ πλούτη, επιτυχία ή ακόμη υγεία. Αυτά τα πράγματα τα ζητούν τόσο πολύ και άρα δε θα έχεις άλλα να δώσεις. Δώσε μου Θεέ μου αυτά που σου έχουν περισσέψει. Δώσε μου αυτά που κανένας δε θέλει από εσένα…

Και εδώ είναι αυτά που προσεύχομαι σε σένα Θεέ μου:

…να έχω το κουράγιο να μην αρκούμαι στην εύκολη λύση

…να μπορώ να προστατεύω τα ανέφικτα και υπερβολικά όνειρά μου και να μάχομαι για αυτά.

….να μην κάνω την παραίτηση επιλογή

…να μην θεωρώ το «αδύνατον» δεδομένο αλλά προσωρινό

…να είναι η έκπληξη ο σύμμαχος της αυριανής μου μέρας.

…η ήρεμη και σιωπηλή απελπισία να δώσει την θέση της σε ακατάπαυστο αγώνα ακόμα και αν δεν τον κερδίσω.

…να μην κάνω τον φόβο επιλογή γιατί ο φόβος είναι φυλακή που παγώνει την σκέψη και το συναίσθημα. Να μπορώ να αντιστέκομαι στην εξαθλίωση του φόβου γιατί ο έμφοβος άνθρωπος είναι ανελεύθερος άνθρωπος

…να ζω και όχι απλά να επιζώ

…να κρατάω την ελπίδα λάβαρο ακόμη και αν όλα έχουν γύρω μου καταρρεύσει. Να στέκει εκεί ματωμένη, σκισμένη, κουρελιασμένη, να συντροφεύει την ψυχή μου και να οδηγεί τον αγώνα μου... Αμήν!

20 πράγματα πού πρέπει νά σταματήσετε νά κάνετε στούς ἄλλους


Υπάρχει ένας βασικός παράγοντας που μπορεί να βλάψει τις σχέσεις σας αλλά και την προσπάθεια να τις εμβαθύνετε. Το στοιχείο αυτό είναι εσείς και η στάση σας! Αν επιθυμείτε ν' αναπτύξετε και να διατηρήσετε υγιείς και θετικές σχέσεις στη ζωή σας, θα πρέπει να σταματήσετε κάποια πράγματα.

1. Σταματήστε να κατηγορείτε.
– Με το να κατηγορείτε τους άλλους δεν θα καταφέρετε τίποτα. Είτε θα αντιμετωπίστε τα προβλήματά σας, είτε αυτά θα καθορίσουν την ζωή σας. Η επιλογή είναι δική σας. Όταν κατηγορούμε τους άλλους για το τι περνάμε, μεταθέτουμε την ευθύνη και αρνούμαστε την δυνατότητα μας να ελέγχουμε εμείς την ζωή μας.

2. Σταματήστε να παραπονιέστε.
- Αντ 'αυτού, χρησιμοποιήστε το χρόνο και την ενέργειά σας για να κάνετε κάτι ποιοτικό για τον εαυτό σας.

3. Σταματήστε να εννοείτε ότι δεν λέτε.
- Οι άλλοι δεν μπορούν να διαβάσουν το μυαλό σας. Επικοινωνήστε απλά κι αποτελεσματικά.



4. Σταματήστε να τα κάνετε όλα για σας.
– Ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο, όχι γύρω από σας. Αφιερώστε λίγο χρόνο για να διακρίνετε αυτή την αλήθεια σε τακτική βάση.

5. Σταματήστε τα ψέματα.
- Μακροπρόθεσμα η αλήθεια αποκαλύπτεται πάντα. Είτε εσείς θα έχετε την ευθύνη των πράξεων σας, είτε αυτές θα σας κυριαρχήσουν.

6. Σταματήστε να είστε μνησίκακοι.
– Οι μνησικακίες σίγουρα δεν οδηγούν στην ευτυχία.


7. Σταματήστε να αμφιβάλλετε.
- Αν νομίζετε ότι κάπου δεν μπορείτε να καταφέρετε κάτι, πιθανών έχετε δίκιο. Αλλά μην αφήνετε την δική σας αμφιβολία να παρεμβαίνει στα όνειρα των άλλων. Όποιος ισχυρίζεται ότι κάτι δεν μπορεί να γίνει, δεν πρέπει να εμποδίζει και τους άλλους να το επιχειρήσουν.

8. Σταματήστε να διακόπτετε.
- Διορθώστε κάποιον όταν είναι κατάφωρα άδικος σε κάτι, αλλά πάντα διατυπώνετε την ένστασή σας όταν τελειώσει ο συνομιλητής σας και έρθει η σειρά σας.

9. Σταματήστε να είστε εγωιστές.
- Παίρνετε ότι δίνετε σε μια σχέση. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

10. Σταματήστε να κρίνετε.
- Ο καθένας δίνει τη δική του μοναδική μάχη. Δεν έχετε ιδέα τι περνάνε οι άλλοι, όπως και αυτοί δεν έχουν ιδέα για το τι περνάτε εσείς.

11. Σταματήστε να κουτσομπολεύετε .
-Το κουτσομπολιό είναι μια χαμένη υπόθεση. Πληγώνει αλλά αμαυρώνει και την εικόνα σας.

12. Σταματήστε να δίνετε υποσχέσεις που δεν μπορείτε να κρατήσετε.
- Μην υπερ-υπόσχεστε. Πράξεις και όχι μόνο λόγια.


13. Σταματήστε να είστε αμυντικοί.
- Επειδή κάποιος έχει διαφορετικές απόψεις και αντιλήψεις από σας, αυτό δεν σημαίνει ότι ένας από τους δυο σας είναι λάθος. Εξετάζετε όλα με ευρύ πνεύμα. Οι ανοικτόμυαλοι είναι αυτοί που ανακαλύπτουν τα σπουδαία πράγματα.

14. Σταματήστε να συγκρίνετε τους ανθρώπους μεταξύ τους.
- Δεν υπάρχουν δύο ίδιοι άνθρωποι. Ο καθένας έχει διαφορετικές δυνατότητες και δυνάμεις . Παλεύουμε μόνο με τον εαυτό μας, και προσπαθούμε να βελτιωθούμε.

15. Σταματήστε να επιζητείτε την τελειότητα από τους άλλους.
– Το τέλειο είναι ο εχθρός του καλού. Την ιδανική «καλοσύνη» είναι δύσκολο να βρείτε σε αυτόν τον κόσμο. Μην το ξεχνάτε.

16. Σταματήστε να προσπαθείτε να είστε τα πάντα για όλους.
- Είναι αδύνατο να το πετύχετε. Όμως κάνοντας κάποιον να χαμογελάσει, μπορείτε να αλλάξετε τον κόσμο. Ίσως όχι ολόκληρο τον κόσμο, αλλά έστω τον δικό του κόσμο. Οπότε περιορίσετε την εστιασή σας.

17. Σταματήστε να εκνευρίζετε τους άλλους κριτικάροντας τους.
- Επειδή σας δίνει κάποιος την αφορμή να τον κριτικάρετε, δεν σημαίνει ότι πρέπει να το κάνετε. Σκεφτείτε διαφορετικά και μην εκμεταλλεύεστε την αδυναμία του άλλου.

18. Σταματήστε να αντιδράτε υπερβολικά στις αναποδιές.
– Οι άνθρωποι κάνουν λάθη. Απλά συμβαίνει. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να αγχώνετε τον εαυτό σας αλλά και τους γύρω σας. Ένας τρόπος για να ελέγξετε αν κάτι αξίζει να σας στεναχωρεί και να σας προβληματίζει, είναι να αναρωτηθείτε το εξής: «Θα με ενοχλεί αυτό το θέμα σε ένα χρόνο," Αν όχι, τότε δεν αξίζει να του δίνετε υπερβολική σημασία.

19. Σταματήστε να γίνεστε δραματικοί.
- Μείνετε έξω από τις υπερβολές και το δράμα των άλλων, και μην δημιουργείτε άσκοπα το δικό σας.

20. Σταματήστε να δίνετε συμβουλές, κι απλά ακούστε.
- "Λιγότερες συμβουλές" είναι συχνά η καλύτερη συμβουλή. Οι άνθρωποι δεν χρειάζονται πολλές συμβουλές, χρειάζονται απλώς κάποιον να τους ακούσει και να τους τονώσει το ηθικό. Αυτό που θέλουν να ακούσουν, βρίσκεται ήδη κάπου μέσα τους. Απλά χρειάζονται χρόνο για να σκεφτούν , να κοντοσταθούν και να ψάξουν το μονοπάτι που θα τους οδηγήσει να βρουν το δρόμο τους.

Και να θυμάστε, η σχέση σας με τον εαυτό σας είναι η πιο κοντινή και πιο σημαντική σχέση που θα έχετε ποτέ. Δώστε την απαραίτητη προσοχή σε αυτή, αναπτύξτε τη, καλλιεργήστε τη, και ποτέ να μην τη εγκαταλείψετε.
Αναδημοσίευση από Briefing News  23 Απριλίου 2013

Σάββατο, 13 Απριλίου 2013

Περὶ κατακρίσεως


Ὁ μακαρίτης πνευματικς π τ σκήτη τν Καυσοκαλυβίων, παπα-Νικόδημος, μο διηγήθηκε τν κόλουθη στορία, παρμένη π πατερικ γιορείτικα χειρόγραφα. νας πιστς χριστιανός, πήγαινε π δεκαπέντε χρόνια στν πνευματικό του κα ξομολογονταν τς νθρώπινεςδυναμίες του. Μι μέρα μως, πως συνήθιζε, πγε στν πνευματικό του ν ξομολογηθε κα νοίγοντας τν πόρτα το σπιτιο του βρκε τν πνευματικ ν πορνεύει μ μία γυνακα. μέσως βγκε ξω κα φεύγοντας επε στν αυτό του: 
«χ, τί παθα λοίμονο σ μένα, γ χω τόσα χρόνια πο ξομολογομαι σ᾿ ατόν, κα τώρα τί θ κάνω; Θ κολασθ; διότι σα μαρτήματα κα ν μο συγχώρησε, φόσον εναι τόσον μαρτωλς νθρωπος, εναι, τί εναι; εναι λα συγχώρητα», λεγε κα χτυπιόταν  νθρωπος γι τ κακ πο τν βρκε κα δν ξερε τί πρέπει ν κάνει. Στ δρόμο πο φευγε, δίψασε. Προχώρησε λίγο κα μπροστά του βρέθηκε να μικρ εματάκι, στ ποο τρεχε γάργαρο κα πεντακάθαρο νερό.σκυψε κα πιε. πιε τόσο πο χόρτασε κα δν το κανε καρδι ν φύγει, λλ θελε ν πιε κα λλο π κενο τ νεράκι. Σ μία στιγμ σκέφτηκε μ τ λογισμό του κα επε: «ν δ χαμηλ στ έμα εναι τόσο καλό, τότε σο πι κοντ στν πηγή του, π κε πο βγαίνει, τόσο καλύτερο θ εναι» κα μ τ σκέψη ατ ξεκίνησε ν βρε τ πηγ το νεροταν φτασε μως κε, τί ν δε;! βλέπει, τί βλέπει;! βλέπει τ νερ ν βγαίνει π να ψόφιο κα βρώμικο κουφάρι σκύλου, μέσα π τ στόμα το σκυλιο ν βγαίνει τ νερό! Τότε βαθιναστέναξε κα επε: «λλοίμονο σ μένα τν θλιο, μαγαρίστηκα  ταλαίπωρος κα πια π τ μολυσμένο ατ νερό, φαίνεται τι εμαι πολ μαρτωλς κα κάθαρτος γι ν μο συμβον ατ τ πράγματα». Στν μεγάλη ατ στενοχώρια πο βρισκόταν, το παρουσιάστηκεγγελος Κυρίου κα το επε: «Γιατί νθρωπέ μου στενοχωριέσαι κα λυπσαι γι τ πράγματα πο σο συμβαίνουν; ταν πιες τ νερ π τ ρεματάκι δν εχαριστήθηκες πο βρκες πολ καθαρ κα δν τ χόρταινες ν πίνεις κα τώρα, πο εδες τοτο τι βγαίνει π τκάθαρτο στόμα το σκυλιο, λς τι μολύνθηκες; ν γαπητέ μου,  σκύλος εναι ψόφιος κα κάθαρτος, μ λυπσαι γι᾿ ατ σύ, διότι τ νερ πο πιες σ κι  κόσμος λος πο πίνει, μπορε ν βγαίνει π τ κάθαρτο στόμα το σκύλου, λλ τ νερ πο βγαίνει δν εναι δικό του, εναι δρο το Θεο, εναι το Θεο τ νερό. 
τσι κα  πνευματικός σου πο σ ξομολογοσε,  συγχώρηση πο σο δινε δν ταν δική του, λλ  συγχώρηση εναι δωρε το Θεοκενος τν δίνει, τ Πανάγιο Πνεμα τν χορηγε σ᾿ ατν πο καθαρ κα ελικρινὰ ξομολογεται τς μαρτίες του κα τς δυναμίες του. Μ τ διαφορ τι, ο δωρες κα τ χαρίσματα το Θεο στος νθρώπους δίδονται μέσ τς εροσύνης π τος κανονικ χειροτονημένους κα χοντας τν δεια τς ξομολογήσεως κα τς φέσεως τν μαρτιν, πως επε διος  Δεσπότης Χριστς στος γίους ποστόλους κα μαθητάς Του: «Λάβετε Πνεμα γιον. ν τινων φίεντε τς μαρτίας ατν, φίενται ατος. ν τινων κραττε, κεκράτηνται». τσι λοιπν ο γιοι πόστολοι δωκαν τν ξουσίαν ατν στος πισκόπους κα διαδόχους ατν κα κενοι στος κανονικ χειροτονηθέντας ερες κα πνευματικούς. κ το λόγου τούτου κα διότι τελον τ για Μυστήρια το Θεο ο ερες εναι νώτεροι κατ τ ξίωμα κα π ατν τν βασιλέα κα νώτατον ρχοντα το λαονώτεροι εναι ο ερες π λους, διότιτιδήποτε κι ν εναι ο νθρωποι ατο στν κόσμο, τ κοσμικ ξιώματα, π τν ερέα κα τν πνευματικ θ λάβει τ συγχώρηση τν μαρτιν του, διότι δν πάρχει λλος δρόμος· ατ εναι  ερ Παράδοσις τς γίας κκλησίας μας». Κα τώρα, λέγει  γγελος: «Πήγαινε νὰ βάλεις μετάνοια κα ν ζητήσεις συγχώρηση π τν πνευματικό σου πο τν εδες ν μαρτάνει κα παρακάλεσέ τον ν σ συγχωρήσει γι τν κατάκριση πο σ βάρος του καμες. σο δ γι τν μαρτία πο κενος κανε,  Θες θ τν ξετάσει κα ατς μόνο θ τν κρίνει, διότι σ εδες ατν ν κάνει τν μαρτία, δν μπορες μως ν γνωρίζεις ν ατς μετανόησε,  τν τρόπο τς μετανοίας του. τσι σ δν χεις, σ μν χεις τν μαρτία τς κατακρίσεως, κενος δέ, ν μετανοήσει θ τρυγήσει τος καρπος τς μετανοίας κα τς διορθώσεώς του. Δν μπορομε λοιπν ν κρίνουμε κανέναν νθρωπο». ταν  γγελος λοιπν τ επε ατά, στν πιστ κενο χριστιανό, γινε φαντος.  δ χριστιανς σύμφωνα μ τν ντολ το γγέλου, γύρισε πίσω· πγε στν πνευματικό του, στν ποο διηγήθηκε λα σα εδε κα κουσεπ τν γγελο Κυρίου κα βαλε μετάνοια κα ταν επε τ διατρέξαντα στν πνευματικό, πως το επε  γγελος,  πνευματικς μ δάκρυα στ ματι μετανόησε, κλαψε πικρ κα ζήτησε συγχώρηση π τν Πολυέλεο, Πολυεύσπλαχνο κα Πανάγαθο Θε κα διόρθωσε τ κακς διαπραττόμενα πρς δόξα Θεο κα ψυχς σωτηρία ατοταν μο διηγήθηκε ατ  πνευματικός μου, παπα-Νικόδημος, συνέχισε τν λόγο του κα μ γάπη μου επε: «γι᾿ ατ δελφέ μου, Χαράλαμπε, (ατ λαβε χώρα τ 1934, πο δν μουνα κόμη μοναχός, κα μ᾿ λεγε μτ κατ κόσμον νομά μου), δν χουμε δικαίωμα μες ο νθρωποι ν ξετάζουμε τ ζω τν λλων νθρώπων. πως λέει κα  πόστολος Παλος: «Σ τίς ε  κρίνων, λλότριον κέτην;» (πρς Ρωμαίους). Πολ δ περισσότερο ν κρίνουμε τος κληρικούς, τος ερωμένους, τος πνευματικούς, κα γενικ τος ασοφόρους, τος ποίους σκληρότατα δοκιμάζει  Θες κα μ μεγάλη πονηρία κα μαεστρία πολεμε  διάβολος, πως λέει  διος  Θεός, μ κρίνετε να μ κριθτε, κα ν  κρίματι κρίνετε κριθήσετε, κα ν  μέτρω μετρετε μετρηθήσετε μν! μες φείλομε ν συγχωρομε τ σφάλματα τν λλων κα ν μετανοομε, ν κρίνουμε κα ν τιμωρομε τν αυτό μας κα μόνον. ν θέλουμε ν σωθομε ν συγχωρομε τος λλους κα σύμφωνα μ τν ντολ το ερο Εαγγελίου, πο λέει: ἐὰν φήνετε τος νθρώποις τ παραπτώματα ατν, φήσει κα μν  Θες τ παραπτώματα μν, κατ τ φετε κα φεθήσεται μν. Ναί, δελφοί μου,  κατάκρισις εναι μεγάλη μαρτία κα δν πρέπει ποτ ν σχολούμεθα μ τ λαττώματα κα μ τς παραβάσεις τν λλων νθρώπων! Δν χουμε καμι δουλει μες.  καθένας ,τι κάνει τ κάνει γι τν αυτό του. μες φείλομε μόνο ,τι βλέπουμε, ,τι κομε ν συγχωρομε κα ν γαπομε κα ν προσπαθομε ν τος βοηθομε σο εναι δυνατόν, π τ δική μας τν πλευρά.
 
 
Γέρων Πανάρετος Φιλοθεΐτης




http://panagiaalexiotissa.blogspot.com/2013/04/blog-post_2606.html#ixzz2QLHBtSJA

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Ὁ δεκάλογος τῆς πραγματικῆς φιλίας


"Φιλία είναι μια ψυχή που κατοικεί σε δύο σώματα", είχε πει ο Σωκράτης. Για ορισμένους η πραγματική φιλία έρχεται μια φορά στη ζωή, ενώ για μερικούς αποτελεί ένα…άπιαστο όνειρο. Εμπειρίες, απόψεις και συμπεριφορές, όλα ανατρέπονται από τη στιγμή που εισχωρήσει η αληθινή φιλία στη ζωή μας.
Πώς όμως μπορούμε να «ανοίξουμε» τις πόρτες στην πραγματική φιλία;…
1. Πραγματικοί με τον εαυτό σας… αληθινοί φίλοι με τους γύρω σας
Εάν επιθυμείτε να έχετε πραγματικούς φίλους, θα πρέπει πρώτα να γνωρίσετε και να αποδεχτείτε τον εαυτό σας. Άλλωστε αν δεν αποδεχτείτε και δεν αγαπάτε τον ίδιο σας τον εαυτό, πώς θα οδηγήσετε τους άλλους προς εσάς και πως θα τους καλωσορίσετε;
2. Σεβαστείτε τη διαφορετικότητα των άλλων
Ο καθένας κοιτάζει τη ζωή μέσα από το δικό του φακό. Συχνά εμείς αναμένουμε από τους άλλους να δουν τη ζωή τους μέσα από το δικό μας φακό, δημιουργώντας έτσι πολλά προβλήματα. Πρέπει να υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός και κατανόηση, καθώς οι διαφορές κάνουν ισχυρότερη μια φιλία.
3. Η εμπιστοσύνη και η ειλικρίνεια καθοδηγούν μια φιλία
Αφεθείτε ελεύθεροι μπροστά στους άλλους, μοιραστείτε τις σκέψεις σας και μιλήστε όσο πιο ειλικρινά μπορείτε. Οι άνθρωποι αισθάνονται τον τρόπο που τους προσεγγίζουν, μετατρέποντας έτσι τη συμπεριφορά τους. Μην συζητήσετε για το φίλο σας πίσω από την πλάτη του και μην αφήνετε τους άλλους να αναφέρουν άσχημα πράγματα για αυτόν.
4. Να είστε παρόντες και στις δύσκολες στιγμές
Η αληθινή φιλία δεν βασίζεται στο να είστε εκεί όταν είναι βολικό αλλά όταν είναι δύσκολο. Όταν περνάτε ευτυχισμένες στιγμές όλοι επιθυμούν να μοιραστούν τη χαρά σας αλλά μόνο οι αληθινοί φίλοι θα σας συμπαρασταθούν σε δύσκολες προσωπικές στιγμές.
5. Η αληθινή φιλία είναι γεμάτη αγάπη και γεμάτη «θετικές» ανησυχίες
Αν έχετε την αίσθηση ότι ο φίλος σας διαθέτει κάποιο πρόβλημα πρέπει να τον αφυπνίσετε και να τον υποστηρίξετε όσο περισσότερο γίνεται. Ο καλός φίλος δεν προσπαθεί να γίνεται αρεστός μέσα από τη συγκατάθεσή του, αλλά ορισμένες φορές φαίνεται μέσα από τη θέλησή του να σας δείξει το λάθος. Μην είστε επικριτικοί, αλλά δώστε στοχαστικές συμβουλές, δείχνοντάς με αισιόδοξο τρόπο το «καλό» του.
6. Δείτε τη θετική πλευρά των άλλων
Ένας αληθινός φίλος σίγουρα γνωρίζει αρκετά καλά τα μειονεκτήματά σας, αλλά δεν παύει να πιστεύει στις δυνατότητες σας. Επικεντρωθείτε στα καλά σημεία των φίλων σας, εκτιμήστε τα όμορφα πράγματα πάνω τους και δείξτε τους τα συναισθήματά σας για αυτόν. Η εκτίμηση είναι ένα συναίσθημα που όλοι το έχουν ανάγκη.
7. Μην «εγκλωβίζετε» το φίλο σας στις δικές σας ανάγκες…
Δώστε χώρο στους ανθρώπους γύρω σας. Η ανάγκη για αποκλειστικότητα πολλές φορές κουράζει τους άλλους και δεν προσφέρει την κατάλληλη «αναπνοή» στους φίλους σας. Η επιθυμία για «φρέσκες» συναντήσεις πρέπει να αποτελεί επιθυμία και των δύο. Ένας καλός φίλος δεν απαιτεί και δεν σκέφτεται πρώτα τον εαυτό του, δεν είναι εγωιστής.
8. Η συγχώρεση αποτελεί το χρυσό κανόνα για την πραγματική φιλία
Το ότι δεν εγκρίνετε μια πράξη δεν σημαίνει αποκλειστικά ότι χαρακτηρίζει αυτόν που την υποστήριξε. Η συζήτηση θεωρείται η καλύτερη λύση, ώστε να μπορέσετε να κατανοήσετε την αιτία του προβλήματος. Μην χρησιμοποιείτε τους φίλους σας, ως μέτρο της αξίας σας – έχετε αξία.
9. Εμβαθύνετε τη φιλία σας με την πάροδο του χρόνου
Είναι ωραίο να επιδιώκετε κάθε στιγμή να γνωρίζετε ακόμα περισσότερο έναν άνθρωπο. Κάτι τέτοιο θα σας κάνει να νιώθετε πιο σίγουροι για την ποιότητα της φιλίας σας και θα κρατήσει το ενδιαφέρον ζωντανό. Μην αρκείστε στο χρόνο που έχετε περάσει με κάποιον αλλά παρατηρήστε το κατά πόσο τον γνωρίζετε πραγματικά.
10. Οι αυθόρμητες δραστηριότητες και ο ελεύθερος χρόνος… τα κλειδιά για μια φιλία
Διασκεδάστε κάνοντας κάθε μέρα διαφορετικές δραστηριότητες, αποτελώντας ουσιαστικά μια θετική δύναμη στη ζωή του φίλου σας. Το καλύτερο δώρο δεν στηρίζεται στα χρήματα, αλλά στην αφιέρωση του ελεύθερου χρόνου σας. Δημιουργείστε καινούριες εμπειρίες και χαρούμενες στιγμές.

Ἐκκλησιαστική «περιουσία»..

Το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας αποτελεί ένα από τα πιο πολυσυζητημένα των τελευταίων δεκαετιών στην πατρίδα μας, με περιόδους έξαρσης και προβολής από τα ΜΜΕ. Για τον λόγο αυτό θεωρώ απαραίτητο θεωρώ απαραίτητο το ξεκαθάρισμα κάποιων όρων, πριν την ανάλυση μου πάνω στο θέμα. Πολλές φορές ακούμε τον όρο «Εκκλησία», είμαστε όμως όλοι σίγουροι τι συμπεριλαμβάνει η έννοια αυτή; Εκκλησία είναι το σύνολο των Ορθοδόξων Χριστιανών ανεξαρτήτως φυλής. Ενώ όταν λέμε «Εκκλησία της Ελλάδος» εννοούμε το σύνολο των Ελλήνων Ορθοδόξων (με εξαίρεση το Άγιο Όρος, τα Δωδεκάνησα και την Κρήτη που αποτελούν διοικητικά ανεξάρτητες και διαφορετικές της Εκκλησίας της Ελλάδος εκκλησιαστικές δικαιοδοσίες κατά το ελληνικό δίκαιο). Η δε «Εκκλησιαστική περιουσία», γενικώς, είναι το σύνολο της περιουσίας των εκκλησιαστικών νομικών προσώπων, δηλαδή των 96 Μητροπόλεων της Ελλάδος, πέντε με έξι εκατοντάδων Μοναστηριών, 9.024 ενοριακών Ναών, αρκετών Προσκυνημάτων και των κεντρικών Οργανισμών της Εκκλησίας.
Η αλήθεια είναι πως η εκκλησία έχει μεγάλη σχετικά περιουσία. Είναι, όμως αυτή, έτσι όπως την φανταζόμαστε (καταθέσεις, ομόλογα, μετοχές κτλ); Εκμεταλλεύεται; Φορολογείται; Η κυρίως περιουσία της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι εκτάσεις γης (δηλ. ακίνητη). Από την συνολικής έκταση της χώρας (131.957.400 στρεμ.) το 1.292.300 δηλαδή το 1,96% περίπου ανήκει στην Εκκλησία. Δυστυχώς όμως, συχνά το κράτος με την βοήθεια πολλές φορές των ΜΜΕ αποπροσανατολίζει εκδίδοντας ελλιπή στοιχεία. Έτσι, έχουν και την υποστήριξη του λαού στην μελλοντική δήμευση, με τη πρόφαση ότι υπάρχουν ακτήμονες, αφήνοντας ανέγγιχτα τα 60 εκ στρεμ. που ανήκουν στο Δημόσιο, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τις Συνεταιρικές Οργανώσεις.
Δικαιούται όμως η Εκκλησία να έχει περιουσία; Και κατά πόσο είναι σωστό αυτό;
Κύριο έργο και σκοπός της Εκκλησίας, είναι η σωτηρία των ανθρώπων. Όμως δικαιούται να έχει περιουσία διότι πέρα από το πνευματικό έργο που προσφέρει, θεωρεί υποχρέωση της να παράγει και κοινωνικό έργο, πράγμα αδύνατο χωρίς οικονομικούς πόρους, υλικά μέσα και αφοσιωμένα πρόσωπα. Μην ξεχνάμε πως ακόμα και ο Χριστός δεν αρκέστηκε μόνο στην επιλογή των μαθητών, αλλά ανέθεσε σε έναν από αυτούς να κρατάει ταμείο για την κάλυψη των βασικών καθημερινών αναγκών τους και την ανακούφιση των πτωχών. Την περιουσία αυτή την απέκτησε σταδιακά, καθώς ο θεσμός της Εκκλησίας είναι πιο παλιός από κάθε κράτος, ίσως και από κάθε άλλο θεσμό.
Ιστορικά, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έκαναν δωρεές ή αφήναν κληρονομιά σε αυτή ή ακόμα και όταν κάποιος γινόταν μοναχός πολλές φορές δώριζε τη περιουσία του στο μοναστήρι, γεγονός που συμβαίνει και σήμερα. Νομίζω, πως είναι αυτονόητο το ότι δεν μπορούμε να εμποδίσουμε την ελεύθερη βούληση κάποιου χριστιανού να προσφέρει από αγάπη και εμπιστοσύνη στην Εκκλησία την περιουσία του, ειδικά όταν αυτή η βούληση πηγάζει από αυθόρμητη ευχαριστία, λόγω προηγηθέντος θαύματος. Επίσης οι ερημίτες μοναχοί που εκμεταλλεύονταν (γεωργικά ή κτηνοτροφικά) τις ακατοίκητες περιοχές γύρω από το σημείο άσκησης τους, για την εξασφάλιση των προς το ζην, απέκτησαν δικαιώματα που κατοχυρώθηκαν από το βυζαντινό κράτος και διατηρήθηκαν κατά την Τουρκοκρατία και πολλά από αυτά μπορεί αρχικά να αναγνωρίστηκαν από νεοελληνικό κράτος, αργότερα όμως τα περισσότερα πάρθηκαν από αυτό, δήθεν προς όφελος του λαού. Υπενθυμίζω, πως με αυτή τη περιουσία, τα μοναστήρια κατάφεραν να κρατήσουν το ελληνικό φρόνιμα ψηλά και να διατηρήσουν αρχαία και βυζαντινά κείμενα. Έτσι με αυτό τον τρόπο φρόντισαν να μην ξεχαστεί και η ελληνική γλώσσα, παράγοντας σημαντικός που βοήθησε στην παλιγγενεσία του 1821.Φυσικά, δεν ήταν λίγες οι φορές που η εκκλησία διέθεσε τα εκκλησιαστικά σκεύη για κατασκευή όπλων και πολεμοφοδίων στον αγώνα.
Και οι «παπάδες» γιατί να πληρώνονται εφόσον είναι υπηρέτες του Θεού;
Η ερώτηση αυτή εν καιρώ κρίσης είναι αναμενόμενη. Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι πρέπει να διακοπεί η μίσθωση των κληρικών από την Πολιτεία και να την αναλάβει η Εκκλησία. Κάνοντας μια μικρή αναδρομή στο θέμα, σημειώνουμε πως μέχρι το 1945 η αμοιβή των ιερέων προερχόταν από τη λεγόμενη εισφορά των ενοριτών. Στη συνέχεια, η Εκκλησία έδωσε μεγάλο μέρος της περιουσίας της στο Κράτος με αντάλλαγμα την μίσθωση και την ασφάλιση των ιερέων. Και όπως οι Έλληνες πολίτες (ως επί των πλείστων Ορθόδοξοι, άσχετα με το πόσο νοιώθει κανείς μέλος της Εκκλησίας) απαιτούμε από το Κράτος να μεριμνά για την προστασία και την τάξη με την αστυνομία και το στρατό, την εκπαίδευση με τους δασκάλους, την υγεία με τους γιατρούς και ούτω καθεξής, έτσι έχουμε και την αξίωση να μισθοδοτεί τους κληρικούς που καλύπτουν ψυχικές, πνευματικές και μεταφυσικές ανάγκες. Και αν κάποιος αρνείται τα προηγούμενα σημαίνει πως δεν παραδέχεται την ψυχοπνευματική υπόσταση του ανθρώπου.
«Ναι όμως η Εκκλησία δεν φορολογείται…»
Σας πληροφορώ το νομικό σύνολο της Εκκλησίας (Κεντρική Υπηρεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος, οι Ιερές Μητροπόλεις, οι Ενορίες, οι Ιερές Μονές και τα Εκκλησιαστικά Ιδρύματα) το 2011 κατέβαλε φόρους ύψους 12,5 εκατ. ευρώ. Η ίδια δεν ζήτησε ποτέ άνιση φορολόγηση σε σχέση με τους μη κερδοσκοπικούς-φιλανθρωπικούς οργανισμούς. Οι τελευταίες φοροαπαλλαγές καταργήθηκαν με νόμο του 2010. Από την φορολόγηση ακινήτων απαλλάχθηκαν μόνο οι λατρευτικοί και κοινωφελούς χρήσεως χώροι. Επισημάνω επίσης, ότι οι μειώσεις στους μισθούς και τις συντάξεις των κληρικών, τα τελευταία τρία χρόνια, ήταν ισότιμες με αυτές των δημοσίων υπαλλήλων. Γιατί λοιπόν ενοχλεί κάποιους που η Εκκλησία έστω και ως οργανισμός υπάρχει και δραστηριοποιείται μέσα στα νομικά πλαίσια της πολιτείας και του Συντάγματος όπως λόγου χάριν οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις;
Κλείνοντας θα ήθελα να τους σιγουρέψω όλους για την σωστή διαχείριση και εκμετάλλευση της περιουσίας τονίζοντας πως το κοινωνικό έργο είναι τεράστιο: 2.325 φιλόπτωχα ταμεία, 10 βρεφονηπιακοί σταθμοί, 10 παιδικοί σταθμοί, 19 στέγες γερόντων στην Ι. Αρχιεπισκοπή Αθηνών και 66 στις Ι. Μητροπόλεις, 13 θεραπευτήρια χρονίως πασχόντων, 8 ιδρύματα για άτομα με ειδικές ανάγκες, 10 νοσοκομεία – ιατρεία, 7 ιδρύματα ψυχικής υγείας, 6 ξενώνες για αστέγους, 1 ξενώνα για φιλοξενία συνοδών ασθενών, 36 οικοτροφεία - ορφανοτροφεία, πολλά ιδρύματα παιδικής προστασίας, πάνω από 200 κέντρα δωρεάν σίτισης με συνεχή αύξηση των προσφερομένων μερίδων φαγητού, (την περίοδο αυτήν δαπανά 350.000 ευρώ ημερησίως για 144.000 μερίδες φαγητού), κοινωνικά παντοπωλεία, σημεία δωρεάν διανομής ειδών ένδυσης και υπόδησης και φοιτητικά οικοτροφεία, καθημερινά χρηματικά βοηθήματα σε απόρους και υποτροφίες σε Έλληνες και αλλοδαπούς φοιτητές. Αυτά είναι μόνο τα καταγεγραμμένα, καθώς όλοι γνωρίζουν ότι ενισχύονται με ποικίλους τρόπους από ναούς, ιερείς κτλ οι ενορίτες που χρήζουν βοηθείας.
Θεωρώ πως το παραπάνω κείμενο τοποθετεί τα πράγματα σε μια ορθή διάσταση, ώστε να παύσει η εσφαλμένη και ανεύθυνη παραπληροφόρηση και η δημιουργία λανθασμένων εντυπώσεων εις βάρος της Ορθόδοξης Εκκλησίας προς εξυπηρέτηση συμφερόντων και σκοπιμοτήτων.


Θεοχαράκης Μιχάλης
Φοιτητής Οικονομικού Τμήματος Α.Π.Θ.

Ντροπή νά νοιώθεις ὅταν ἁμαρτάνεις, μή ντρέπεσαι ὅταν μετανοεῖς!


Yπάρχουν δύο πράγματα η αμαρτία και η μετάνοια. H αμαρτία είναι τραύμα η μετάνοια φάρμακο.

Οπως ακριβώς για τά σώματα υπάρχουν φάρμακα και τραύματα, το ίδιο και γιά την ψυχή υπάρχουν τα αμαρτήματα και η μετάνοια. H αμαρτία μέσα της έχει την ντροπή η μετάνοια έχει το θάρρος και τήν παρρησία. Θέλω να με ακούσεις, σε παρακαλώ, με προσοχή, μήπως και δεν αντιληφθείς πώς είναι η τάξη των πραγμάτων, και χάσεις έτσι την ωφέλεια. Πρόσεξε τί θα πώ! Yπάρχει το τραύμα υπάρχει και τό φάρμακο.



Yπάρχει η αμαρτία υπάρχει και η μετάνοια. Tο τραύμα είναι η αμαρτία το φάρμακο η μετάνοια. Στο τραύμα υπάρχει πύον και μόλυνση υπάρχει ντροπή υπάρχει χλεύη. Στη μετάνοια υπάρχει παρρησία το φάρμακο η δύναμη να καθαρίζει αυτό που έχει μολυνθεί. Στην αμαρτία υπάρχει μόλυνση υπάρχει ελευθερία υπάρχει καθαρισμός του αμαρτήματος. Παρακολούθησε με προσοχή τα λόγια μου!

Mετά την αμαρτία έρχεται η ντροπή μετά τη μετάνοια ακολουθεί το θάρρος και η παρρησία. 'Εδωσες προσοχή σ' αυτό που είπα; Aυτή την τάξη των πραγμάτων την αντέστρεψε ο διάβολος, και έδωσε στην αμαρτία παρρησία, και στη μετάνοια έδωσε ντροπή.

O Θεός όμως, όταν εξαλείφει τα αμαρτήματα, δεν αφήνει σημάδι ούτε επιτρέπει να παραμείνει κάποιο ίχνος επάνω στην ψυχή αλλά μαζί με την υγεία χαρίζει και τήν ομορφιά μαζί με την απαλλαγή από την τιμωρία δίνει και τή δικαιοσύνη κι εκείνον που αμάρτησε, τον κάνει να 'ναι ίσος με αυτόν που δέν αμάρτησε.

Γατί αφαιρεί το αμάρτημα και κάνει όχι μόνο να μην υπάρχει τώρα πια αυτό, αλλά και να μην έχει υπάρξει ούτε και στο παρελθόν. M' αυτόν τον τρόπο ολοκληρωτικά το εξαλείφει. Δεν υπάρχει πλέον ουλή δεν υπάρχει σημάδι δεν υπάρχει ίχνος που να θυμίζει το τραύμα δεν υπάρχει το παραμικρό που να φανερώνει πως υπήρξε πληγή (...). Παρακολούθησε με προσοχή αυτά τα λόγια!

Γιατί για όλους είναι, όλους αφορούν και οδηγούν στη σωτηρία. Παρασκευάζω φάρμακα, που είναι πιο σπουδαία από τα φάρμακα των ιατρών (...). Στα χέρια της μετάνοιας σάς παραδίδω για να γνωρίσετε τη δύναμη που έχει για να γνωρίσετε τί είναι ικανή να κατορθώσει και για να μάθετε πώς δεν υπάρχει αμάρτημα που να μπορεί να τη νικήσει, ούτε παράβαση του νόμου που νά μπορεί να υπερισχύσει πάνω απ' τή δική της δύναμη (...). Γνωρίζοντας, λοιπόν, το φάρμακο αυτό της μετάνοιας, ας απευθύνουμε δοξολογία στο Θεό. Γιατί η δόξα και η δύναμη αιώνια είναι δική Tου. Aμήν.''
 (Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Ὁ μαραγκός καί τό φέρετρο..!

Ένας από τους φανατικότερους και σκληρότερους διώκτες της Εκκλησίας του Χριστού ήταν και ο αυτοκράτορας Ιουλιανός ο Παραβάτης. Έκανε στόχο του, να εξαλείψει το Χριστιανισμό και να αναβιώσει την ψεύτικη και δαιμονική θρησκεία των ειδώλων.Κάποτε, για να έχει μια προσωπική ενημέρωση για τα αποτελέσματα της προσπάθειας του, έκανε μια μεγάλη περιοδεία σε διάφορες επαρχίες της αυτοκρατορίας του. Έφτασε και στην Αντιόχεια. Εκεί συνάντησε έναν παλιό του γνωστό. Τον Χριστιανό Αγάθωνα, που τον γνώριζε από τα νεανικά του χρόνια. Ο Ιουλιανός θέλησε να τον ειρωνευτεί για την πίστη του στον Χριστό, να του πουλήσει πνεύμα. Τον χαιρέτησε λοιπόν και τον ρώτησε εμπαικτικά:
Ἰουλιανός ὁ Παραβάτης
- Τι γίνεται μ' εκείνον τον μαραγκό από την Γαλιλαία; Πώς πάνε οι δουλειές του; Έχει ακόμα δουλειά;Ο Αγάθων τότε απάντησε:
- Βεβαίως, βασιλιά μου. Έχει αρκετή απασχόληση. Τώρα τελευταία φτιάχνει ένα φέρετρο. Για την μεγαλειότητα σου.
Μετά από 6 μήνες ο Ιουλιανός πέθαινε σε μια μάχη εναντίον των Περσών με την κραυγή: «Νενίκηκάς με, Γαλιλαίε!».
Πράγματι! Με πόση ακρίβεια η Ιστορία δικαιώνει τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, που παρατηρούσε:
«Από πόσους πολεμήθηκε η Εκκλησία. Αλλά ποτέ δεν νικήθηκε! Πόσοι τύραννοι! Πόσοι Στρατηγοί! Πόσοι βασιλείς! Ο Αύγουστος, ο Τιβέριος, ο Γάιος, ο Κλαύδιος, ο Νέρων, άνθρωποι με τεράστια δύναμη, την πολέμησαν, ενώ όταν ακόμη στα σπάργανά της. Αλλά δεν κατάφεραν να την ξεριζώσουν... Πού είναι, όσοι πολέμησαν την Εκκλησία;» Δεν γίνεται πια λόγος γι' αυτούς. Έχουν λησμονηθεί... Που είναι η Εκκλησία; Υψώνεται υπεράνω του ουρανού και λάμπει περισσότερο και από τον ήλιο. Είναι οδυνηρό να κλωτσάει κανείς σε μυτερά καρφιά. Δεν χαλάει τα καρφιά. Τα ποδιά του ματώνει. Τα κύματα δεν την διαλύουν την πέτρα. Αυτά διαλύονται σε αφρό... Τίποτε δεν είναι δυνατότερο από την Εκκλησία, άνθρωπε. Αν έχεις πόλεμο με έναν άνθρωπο, ή θα νικηθείς ή θα νικήσεις. Αν έχεις πόλεμο, όμως, με την Εκκλησία είναι αδύνατον να νικήσεις... Ακουέτωσαν ταύτα Έλληνες. Ακουέτωσαν Ιουδαίοι...».








Πηγή: anaplastiki.gr